ACININ SICAKLIĞI KAÇ DERECEDİR?

Kırmızı kapının hemen ardındayım. Kendimce saklanıyorum diğer renklerden. Yavru bir kediye benziyorum sanki uzaktan bakıldığında. Birkaç adım atıyorum ahşap parkeler gıcırdıyor, karşımda tanımadığım bir sürü renkte balık, aklımla sanki akvaryumdayım. Dürüst bir fahişenin omuzlarıma dokunması gibi japon balığı Abbas'ın bakışları. Sonra birden yokluyorum sol gömlek cebimi anlıyorum ki sigarasız kalmışım. Sözde bağımlılardanım, hayatımda öyle değil mi zaten? Sözde aşklar, sözde bedenler, kimsesiz yataklardayım. Belim ağrımış bu yatak ortopedik değilmiş. Kokusu sinmiş tenime, kusuyorum tanımadığım lavabonun utangaçlığına kusuyorum. Aslında size küçük bir sır vereyim ben asla kusmam. Aslına bakarsan kustuğum içimdeki 7 cüceler ve pamuk prenses korkunç çığlıklar atarak yuvarlanıyorlar lavabonun içinden.

Açıldı kırmızı kapı, kalbim yerinden çıkacak gibi aşık mıyım nedir? Kaç zamandır heyecandan çişim gelmiyor bir kadını gördüğümde. Usulca atıyorum yorgun bedenimi soğuk havaya, üşümeyi özledik, it gibi titremeyi özledik. Nedir bu vıcık vıcık sıcak hava? Küresel ısınma demişler çevreyi kirletmenin adına. Yanımdaki (O.Ç) yere tükürürken, yeşil suratlı tek enayi benmişim gibi geliyor. Kaldırımda adımlarken botlarıma bakıp sırıtıyorum. Edebi şımarıklık seninki adamım, yanımdan geçiyor tanımadığım bir kadın. Uzun uzun bakıyor geçerken. Korkma yaklaş kendini anlat bana kaçırıp organlarını satmayacağım söz veriyorum.

Büyük bir kilit var karşımda. Toplumsal kilit koydum adını, kilit açılana kadar 25 kilo veriyorsun. Sonunda bir deri bir kemik kalmak var. Elimde Bukowski kadınlar kilidin anahtarı bu kitap moruk. Ensemde nefesinin sıcaklığı, toplumsal zırvalıklar arkamızda kalıyor. Teri damlıyor çeneme; kaloriferleri kapattık, camlar buğulu yeni bir ısınma şekli icat etmenin mutluluğu bizimkisi. Dışarıda kahkahalar atıyor çocuksu kar taneleri. Evet, tek derdiydi memleketin sex. Ne yakıştı ki sana; küfür etmek,  kahkahalar atarak gülmek, sevdiğin kadına herkesin içinde şaplak atmak, dersten kaçmak, içki içmek, gömleği ilikledim boğazıma kadar. Şimdi daha çok ahlaklıyım. Hep sanırlar ya lisede kravatı boğazına kadar çektiğinde adam olursun. Ne kravatlar ne boğazlar gördük, sağ olsun hepsi ahlaklı ve sonuna kadar düzdüler para kasalarını.

Kayalıklar keskindir, falezler çağırır üzgün ruhları can yakan kollarına. İntiharın sesidir duyduğun, çok ayıplama kendini boşluğa bırakanları. Denizin dayanılmaz melodisidir insanları çağıran. Uyanmam gerek bugün okul var. Derse girmeliyim onun dudaklarında. Parmak kaldırıp sorular sormalıyım. Sırtından beline doğru süzülen ter damlası senin için ne ifade eder? Çocukken hani hep dinlerdik kurşun askerin hikayesini, şimdi nerelerdesin kurşun asker? Duydun mu? Kaydetmemiş beni akıllı telefonuna, sarılmamış belime, dokunmamış ruhuma küçük parmaklarıyla, dolaşmamış evimde çıplak ayakla.

Yine kırmızı küçük kapı: Karşımda kırmızı kapı! Saklanıyorum, ben ben 5 yaşındayım. Soruyorlar ne yapıyorsun orada. Saklanıyorum insanlardan, kötü cinlerden, ağzından ateş saçan ejderhalardan. Pamuktan kollar uzanırken minik ellerime, gözlerimi buğular sarıyor, mesele daha iyi şımarmakta. Kilit açılıyor sonsuz yol çizgileri ardımda kalırken. Yanaklarım sıcaktan kızarıyor ve soruyorum anneme…………………… anne: Acının sıcaklığı kaç derecedir?

Çağdaş Gökbel aşkı unutmayan ve hala gülümseyebilen insanlara adanmıştır.