PENCEREDEKİ TUVAL

Bir kadını sevmek,bugün yaşanılan gerçekliğin en uzağındaki nokta gibi gelebilir. Çocukluğu travmatik geçen, sevgisizler ordusunun içerisinde,suyun altında nefes almaya çalışmak gibi yaşamlarımız. İncinen sadece minik bedenler değil elbette. Küçük kızlar kadar, küçük oğlanların çektiği sessiz acıların toplamı, sokaklardaki sessiz katiller. Bugün tüm teorileri unutup geleceğe bir çizik dahi atamaz olduk. Hayallerimiz hazırlarıyla kuşatılmadan önce, şiddetle tanıştık. Anne ve baba diye bildik gözlerimizi açtığımızda karşımızda dikilen iki insanı. Ailede başladı her şey modern toplumun bahtsız çocuklarıydık. Elektronik çağın deli gömleğini giydirildik zorla. Mektupları savurduk, geçmişin romantizmine sövgüler düzdük. Değersiz sevişmeleri mekanikleştirdik sadece gidip geldik, sadece yapmış olmak için doğurduk. Okumak neden, kütüphaneler boş, sokaklar yere tüküren, küfür eden, taciz eden, tecavüz suretindeki insanlarla dolarken sokaklar, çocuklar bilmediğin türden bir küfür savurdular evrene. Sen sustukça büyüdüler içimizde. Müzeler bir gün yıkılacak ve yerine son model telefonların, belki de adı artık telefon dahi olmayan aygıtların mağazasına dönüşecek. Bu sabah belediye otobüsünün her zaman ki gibi tadı yok. Ben de ne diyorum belediye otobüsünde ne gibi bir tat olabilir? Yere yapışan ayağımı kaldırmaya çalışırken, aslında bir sakızla cebelleştiğimi fark ediyor, hayretler içinde en açık küfürleri savuruyorum içimden. Sonra bedenimi boş bir koltuğa atarken,yanımda giden et parçalarına bakıp biraz daha söverken,ineceğim durakta buldum kendimi. Sahi artık hayvanlarla konuşur olduk değil mi. Merhaba köşedeki hınzır kedi bob dün gece çok kovalamaktan dişileri yorgun düşmüş, bugün gölgenin altında pinekliyorsun. Dünyanın en güzel şeyi uyumak diyorsun insanlara. Şu yanımdan geçenin adını da ben koydum oda bu caddenin en yoksul köpeği, adı soluk güneş tüyleri sarı ondan bu adı koydum. İsim koymayı becerememem, soluk güneşin kaburgalarını saymama engel değil. Çalıştığım derginin etrafı çok işlek. Kuyruklarını arsızca kaldıran hanım efendi kediler, tehditkar serseri erkekleri kışkırtırken fırtına koptu kopacak. İnsanların varlığı dışında her şey yolunda. Hepimiz sizin olmadığınız dünyayı düşlüyoruz. Bob, soluk güneş ve ben yazarınız. Şimdi pencereye doğru emin adımlarla yürü;sakın hohlamayı deneme dalga geçerler seninle, bu sıcakta resim çizeceğim diye uğraşırsan deli derler adama. Hadi şimdi getir tuvali ve başla çizmeye soluk güneşi, azgın kedi bobu lanet olası insanları, elli derece sıcağı, kapatılan müzeleri ve yok olan insanlığı,vakit geçiyor ve penceredeki tuval çocukluğumuzun köhne zaman makinesinde yok oluyor.