FELAKET

               

                               

                                                 ÖLÜME KARŞI-HAYAT

Yeni bir barbarlık dönemine girmiş bulunmaktayız. Dünyayı yöneten kişilerin adları ya da şirketlerinin durumu artık o kadar etkilemiyor bence Marksistleri. Ülkemizin sürüklendiği karanlığı görenlerin yaşadıkları acıyı hissedenlerdenim sadece. Kilometrelerce uzağımızda kesilen kafaları, kamyonlara doldurulup infaz edilen insanları izliyoruz. Bunu da yaptın bizlere, geçtiğimiz yüzyıllarda gaz odalarından, toplama kamplarından en azından yıllar sonra haberdar olurken, şimdi sanki evlerimizin içinde gaz odaları. Televizyondan, bilgisayarlardan yayılan koku dayanılamayacak kadar ağır. Çocuklar gözlerimizin önünde ölürken, yeni kuşak son kalan umutları sosyal medyada tüketirken, sizler siz değerli global köy sakinleri koltuklarınıza kurulup bu şiddet pornosunun parçası oluyorsunuz. New İşleyim toplumunda birileri dünyamızı günceller nasılsa diyorsanız, evet otomatiğe aldığımız hayatlarımız, otomatik insan doğrama makinelerine dönüştü. Tumturaklı sözler, kuramsal hezeyanlar bu gece geride kaldı, yeni medeniyeti kurmak, insan haklarına yeniden sahip çıkabilmek çok zor. Frankfurt okulunun yoksul artıkları durumundayız. Filmi sürekli geçmişe sarıyoruz sıkılmadan diktatörlükler kuruyor katliamlar yapıyoruz. İşgallerin yerini, parayla tutulmuş bir takım psikopatlar almış durumda. Bugün komşu ülkedeki örgütün içinde; Hollandalı, Amerikalı, İngiliz ve pek çok ülkenin yetiştirdiği Neo SS’ler insanlığın dibini oymaya başlamışlardır. Bizleri korusun diye vergilerimizle oluşturduğumuz ordular, savunma programları düşmanı yarattıktan sonra harekete geçiyor.

Gerçekten yenidünyanın insanı, tarihe yarattığı bu şuursuz toplumlar ile geçecek. İşçi sınıfını yok ettik. Felsefeyi ve Edebiyatı yarattığımız bütün yüce değerleri çürümeye terk ettik. Sınıf bilinci, medyanın kuşatması altında, yeni bir lümpen toplum yaratmak üzere terk edildi. Karl Marx kitlelerden uzaklaştırıldı. Antikapitalist olmak için öncelikle aydınlanmak gerekiyor. Felaket çok uzakta değil hemen yanı başımızda. Avrupa halkları ve siz Amerikalılar çok sevinmeyin unutmayın ki Halkların kaderleri ortaktır. Filistinli çocuğun yaşadığı dram New York’ta yaşayan bir çocuğun dramı ile aynıdır. Şimdi ya telefonlarımızı ve televizyonlarımızı kapatıp ölüme karşı hayatı tercih edeceğiz ya da ölümün kapımızı çalmasını bekleyeceğiz. Felakete hazır olmak zorundayız, yeni aşkları ve yeni bir hayatı kurmak zorundayız. Unutmamak gerek bunu Amerikalı evsizler olmadan, Türkiye işçi sınıfı olmadan başaramayız…